Συνέλευση των Καλτεζών (1821) και το Πρώτο Πολιτειακό Κείμενο της Ελλάδος

Η Συνέλευση των Καλτεζών (1821) και το Πρώτο Πολιτειακό Κείμενο της Ελλάδος

Η φωτογραφία είναι από το «βιβλίο Καλτεζών» της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Καλτεζών

Οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές που είχαν συγκροτηθεί τις πρώτες ημέρες του Αγώνα το 1821, όλες τοπικές, δεν ήταν δυνατόν να δράσουν πέραν της περιοχής που καθεμιά αντιπροσώπευε ή ήλεγχε. Υπήρχε άμεση ανάγκη για την καθιέρωση μιας ενιαίας πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης που θ’ αναλάμβανε την καθοδήγηση του αγώνα στην Πελοπόννησο κι η οποία θα έπρεπε ν’ αντιπροσωπεύει όλες τις επαρχίες απελευθερωμένες, επαναστατημένες και μη. Την πρωτοβουλία για την σύγκληση της Συνέλευσης έλαβε η Μεσσηνιακή Γερουσία που όρισε τόπο των εργασιών την μονή του Αγίου Νικολάου στην Μαντινεία κοντά στο χωριό Καλτεζές (Καλτετζές ή Καλτεζιές). Η Μεσσηνιακή Γερουσία ήταν επαναστατική επιτροπή που συγκροτήθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση της Καλαμάτας (23 Μαρτίου) και της οποίας την προεδρία ασκούσε, τιμής ένεκεν, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης (Πετρόμπεης).

Αντιπρόσωποι από διάφορες περιοχές συγκεντρώθηκαν εκεί το τελευταίο δεκαήμερο του Μαΐου 1821. Η Συνέλευση κατ’ ουδένα τρόπο μπορεί να θεωρηθεί αντιπροσωπευτική καθώς από τους εικοσιτέσσαρες μητροπολίτες και επισκόπους της Πελοποννήσου συμμετείχαν μόνο ο Άνθιμος

ΣΠΑΘΟΛΑΔΟ ΤΟ ΙΑΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ

Ένα φυσικό γιατρικό που κάνει πάταγο παγκοσμίως! – Tο περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών

Αποτέλεσε το περίφημο ίαμα των αρχαίων Σπαρτιατών, με το οποίο θεράπευαν τις πληγές τους μετά τις μάχες, ενώ το πρότειναν οι θεραπευτές της εποχής για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και του έλκους στομάχου. Αναγνωρισμένο για τις πολλές του ιδιότητες, το σπαθόλαδο κατάφερε να διατηρηθεί ως «απαραίτητο γιατρικό», από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι ευρέως γνωστό πού μπορεί να το βρει κανείς ή πώς να το παρασκευάσει.

Στην περιφέρεια, πολλοί είναι εκείνοι που το φτιάχνουν μόνοι τους. Στις αρχές Μαΐου και για περίπου έναν μήνα ανθίζει το σπαθόχορτο, ένα από τα σημαντικότερα λουλούδια της ελληνικής πανίδας. Το φυτό αυτό διακρίνεται, όχι μόνο για το έντονο κίτρινο χρώμα του, αλλά και για τις πολλές θεραπευτικές του ιδιότητες – αντισηπτικές, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, στυπτικές και επουλωτικές. Βοηθά δε σημαντικά, όπως λέγεται, στην αντιμετώπιση της ισχιαλγίας, των ρευματικών πόνων και των πόνων των αρθρώσεων κι έχει άριστες επουλωτικές ιδιότητες (συνίσταται για την επούλωση πληγών, μωλώπων και εγκαυμάτων πρώτου βαθμού).

ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΚΤΙΚΟ 7/2016 ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΗΜΟΥ ΑΝ.ΜΑΝΗΣ ΠΕΡΙ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΩΝ.

                                                    https://drive.google.com/drive/my-drive

Πελοπόννησος: 5 υπέροχα χωριά δίπλα στη θάλασσα

Πελοπόννησος: 5 υπέροχα χωριά δίπλα στη θάλασσα

οι περισσότεροι την αγαπάμε και την σκεφτόμαστε για δύο, βασικά, πράγματα: τα πέτρινα ορεινά της χωριουδάκια (τον χειμώνα) και τις φαντασμαγορικές της παραλίες (το καλοκαίρι). Αυτά τα δύο, όμως, σε κάποιες περιπτώσεις συνδυάζονται. Κι αυτές οι περιπτώσεις είναι αρκετές για να γεμίσουν πολλά απογεύματα και άλλες τόσες νύχτες.



Πούλιθρα

Ένα χωριουδάκι-κόσμημα, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Λεωνίδιο –που είναι κι αυτό, με τη σειρά του, ένας άξιος εκπρόσωπος της ομορφιάς της παραθαλάσσιας Πελοποννήσου. Εντυπωσιακά αρχοντικά πλάι σε ασβεστωμένα σπιτάκια με λουλουδιασμένες αυλές συνθέτουν την εικόνα του, ενώ μια μεγάλη βοτσαλωτή παραλία κορνιζάρει το χωριό. Το βράδυ, δύο μπαράκια ξενυχτούν με τα φώτα χαμηλωμένα πλάι στο κύμα, και η ατμόσφαιρα θυμίζει νησί από εκείνα που δεν έχει ανακαλύψει ακόμα ο κόσμος.

Λακωνικής Γαίας Ατίμωσις

Λακωνικής Γαίας Ατίμωσις
Νεάπολη Λακωνίας (Βάτικα)

«Γαίας ατίμωσις» είχε γράψει για το αττικό τοπίο ο μεγάλος αρχιτέκτονας Δημήτρης Πικιώνης. Ήρθε, τώρα, η σειρά του λακωνικού, που αφορά το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης του σημερινού Δήμου Μονεμβασίας, μέσω του οποίου έχει επιλεγεί από τον Ανεξάρτητο Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ, εταιρεία θυγατρική της ΔΕΗ) η ηλεκτρική διασύνδεση της Πελοποννήσου με την Κρήτη.

Ο γράφων, «Αττικός», ως Λαυριώτης, έχει ακατάλυτη σχέση αγάπης με την περιοχή και τους ανθρώπους της, την οποία επισκεπτόταν -και επισκέπτεται μέχρι σήμερα- με τη μάνα του, αυτή τη Λάκαινα, από τα παιδικά του χρόνια για το λιομάζωμα, περνώντας τον φοβερό Κάβο Μαλιά για να φθάσουν στις πατρογονικές εστίες, το χωριό Δερματιάνικα και τον οικισμό Μαυρομματιάνικα των Βοιών∙ τυπικές επαναλαμβανόμενες σκηνές της Μεσογείου βγαλμένες από το ιστορικό έργο του Φ. Μπρωντέλ∙ σκηνές της νότιας Πελοποννήσου, της Κρήτης, της Σικελίας. Αργότερα, ο νόστος στον

H ιστορία του Κιγκιννάτου.

«Τη μέρα των βουλευτικών εκλογών να θυμάσαι δύο πράγματα: το κόμμα που θα ψηφίσεις και την ιστορία του Κιγκιννάτου.»

Δημήτρης Λιαντίνης

Ο Λεύκιος Κουίντιος Κιγκινάτος (Lucius Quinctius Cincinnatus) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της αρχαίας Ρώμης, του οποίου η απέραντη αρετή εξαίρεται ως παροιμιώδης στη Ρωμαϊκή ιστορία. Ο Κιγκινάτος διετέλεσε ύπατος στα 460 π.Χ. -το αξίωμα του υπάτου στη Ρωμαϊκή δημοκρατία ήταν αιρετό για ένα χρόνο. Με το τέλος της θητείας αρνήθηκε να επανεκλεγεί και αποσύρθηκε στους αγρούς του, που τους καλλιεργούσε μόνος του.

Το 458 π.Χ. ανακηρύχθηκε από την Σύγκλητο δικτάτορας, όταν η πόλη βρέθηκε κάτω από την πολιορκία μιας πανίσχυρης γειτονικής φυλής και οι κάτοικοι της κινδύνευσαν με υποδούλωση. Εν σώματι οι συγκλητικοί πήγαν στον Κιγκινάτο να του αναγγείλουν ότι ανακηρύχθηκε δικτάτορας. Τον βρήκαν να καλλιεργεί το χωράφι του. Τους ζήτησε να περιμένουν, πήγε στο σπίτι του και φόρεσε την τήβεννό του κι έπειτα βγήκε να μιλήσουν. Την άλλη μέρα ξεκίνησε να πολεμήσει, νίκησε τους εχθρούς και επέστρεψε στη Ρώμη ως θριαμβευτής. Αμέσως μετά

H MAXH TOY ΔΥΡΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΜΠΡΑΗΜ ΚΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΑΝΗ

Μια από τις σημαντικότερες νίκες που επέτυχαν κατά τη διάρκεια της Επανάστασης συμπληρώνει σε λίγες ημέρες 185 χρόνια.

Πρόκειται για τη νίκη στη Μάχη του Δυρού.

Μια μάχη που έδωσαν οι ουσιαστικά άοπλες γυναίκες της Μάνης και η οποία απέκτησε μεγάλη για το έθνος μας σημασία, αφού σημειώθηκε την περίοδο που η Επανάσταση κινδύνευε να χαθεί από τις εσωτερικές έριδες που αποδυνάμωσαν τα στρατεύματα και έκαμψαν το ηθικό των αγωνιστών.

Έτσι η Πάτρα βρίσκεται στα χέρια του Γιουσούφ πασά, η Εύβοια τουρκοκρατείται, το Μεσολόγγι πολιορκείται από τον Κιουταχή και οι κάτοικοί του βρίσκονται μια ανάσα πριν από την ηρωική έξοδο.

Στο μεταξύ ο Ιμπραήμ που είχε αποβιβαστεί στη Μεθώνη έσπερνε το τρόμο, κατέκαιγε και κατέσφαζε.

Στο Μανιάκι ο Παπαφλέσσας που επιχείρησε να τον σταματήσει σκοτώνεται μαζί με τους 300 άντρες του μετά τα απανωτά γιουρούσια του στρατού του.

Κάτω, λοιπόν, από αυτό το πρίσμα, η μάχη του Δυρού αναδεικνύεται ως υψίστης ιστορικής